Aanvulling · 6 november 2026

Kessel en de open herkomstvragen. Het verloren Kesselse huwelijksregister blijft een kernlacune. Oude uittreksels, waaronder die van Van de Loo, en burgerlijke of notariële nevenbronnen blijven gerichte zoekroutes. De secundaire huwelijksopgave 1724 is geen teruggevonden oorspronkelijke huwelijksakte. De Weeze-, Schijndel- en Elen-tegenproeven hebben een begrensd bereik. Niet-toegankelijke beelden en zoekfilters zonder treffer worden niet als afwezigheidsbewijs gebruikt. Maaseik 1693 blijft de eerste onderzoekskandidaat, zonder aansluiting als bewezen oudergeneratie. Bronafweging en vervolg

De tekst hieronder bewaart de eerdere onderzoeksstand. Deze gedateerde aanvulling heeft voorrang waar de conclusies verschillen.

Toegevoegd 29 oktober 2026 · Onderzoek van 25–26 oktober

Nieuwe kandidaten, tegeninformatie en registercontroles

Deze aanvulling ontsluit 50 beschikbare verslagen en brengt hun huidige beoordeling samen in twaalf onderwerpen. Het gaat om bronaanwijzingen, oorspronkelijke lezingen zoals vastgelegd in die verslagen, correcties en afgebakende zoekdekking. Tijdens deze publicatiecontrole zijn de oorspronkelijke beelden niet opnieuw gelezen. Ronde 23 ontbreekt in de ontvangen selectie; dit is geen claim dat alle genummerde rondes beschikbaar zijn.

Lees deze aanvulling in het familieboek

Wat de uitbreiding van 25–26 oktober toevoegt

De verslagen van 25 en 26 oktober 2026 verbreden het onderzoek naar de herkomst van Peter/Petrus van den Bergh, de echtgenoot van Anna Wolters. Zij bevatten nieuwe doopprofielen, lokale gezinnen als tegenproef, nader gelezen familieakten en afgebakende zoekingen zonder passende kandidaat. Peters ouders, geboorteplaats en huwelijk zijn hiermee niet bewezen. De nieuwe gegevens horen daarom in het onderzoeksdossier en het familieboek; zij vormen geen nieuwe bewezen generaties in de kwartierstaat.

De vergelijking met de bestaande website laat zien dat veel van deze uitwerkingen nog ontbraken in de inhoudelijke artikelen. De website had de oudere werkvoorraad van 185 kaarten en 173 administratieve dossiers al beschreven. Ook stond er al een korte waarschuwing bij het Haarlem–Leidense spoor Elias en Lijsbet van Nieuwenhuijse. Die bestaande vermeldingen zijn geen nieuwe ontdekkingen. De hieronder samengebrachte bronbevindingen zijn ontleend aan de gedateerde verslagen; tijdens deze publicatiecontrole zijn de oorspronkelijke archiefbeelden niet opnieuw gelezen.

Aantallen indexregels, doopselecties, scans en dossiers worden niet opgeteld tot een aantal unieke kandidaten. Haarlem 1679 staat bijvoorbeeld zowel in ronde 29 als in een latere uitbreiding. Eén doop die tweemaal is beschreven blijft één gebeurtenis. Een achternaam in een moderne klapper is bovendien nog geen bewijs voor de spelling in het oorspronkelijke register.

Bewijsgrens: Geen nieuwe identificatie met Peter × Anna; geen herberekend totaal unieke personen.

Onderliggende gedateerde verslagen

Bergschenhoek: een katholieke doop uit 1686

Op 5 juni 1686 werd in Bergschenhoek Pieter gedoopt. De lezing in ronde 31 noemt vader jan Claasse vandenbergh, moeder aaltje Claas en getuige ariaantje jans. De afsluitende GH bij de vader is volgens het verslag op het oorspronkelijke beeld zichtbaar. De vindplaats is Stadsarchief Rotterdam, toegang 1300, inventaris 767, folio 12. Het kind zelf staat alleen als Pieter genoteerd. De katholieke registercontext en de datum maken dit een bruikbare onderzoeksingang, zonder een verbinding met Anna Wolters te bewijzen.

Ronde 32 voegt een oorspronkelijke getuigencontrole toe. Bij de doop van Aaltje op 16 oktober 1716 staan Claas Janse vandenbergh en Jacomijntje Leenders van der Sman als ouders; Pieter Janse vandenberg en Barber Jans worden als getuigen gelezen. De vaderlijke GH-vorm en de getuigennaam zonder slot-h blijven apart. Eenzelfde patroniem en dezelfde plaats bewijzen nog niet dat de getuige Pieter de dopeling van 1686 is, of dat Claas zijn broer was.

Andere lokale Pieters blijven afzonderlijk. Pieter Danielse met Trijntje Cornelis Vermeulen is niet vanzelf Pieter Janse. De Kralingse vermelding van 2 maart 1733 betreft een begrafenis van Ariaantje Leenderts Klinkert, geen toen gesloten huwelijk van Pieter Jansz. Tot een eigen huwelijk, overlijden of herkomstakte de dopeling identificeert, blijft Bergschenhoek een open kandidaat. Twee nog niet oorspronkelijk gelezen notariële ingangen noemen Pieter Janss van den Bergh als getuige: 23 augustus 1719, akte 96, en 7 maart 1721, akte 134, Stadsarchief Rotterdam 1250/9. Zij bieden een gerichte vervolgstap, geen reeds bewezen persoonsbrug.

Bewijsgrens: KANDIDAAT; doop gerapporteerd oorspronkelijk gelezen, identiteit 1686 ↔ getuige 1716 onbewezen.

Onderliggende gedateerde verslagen

Dussen en Almkerk: een serieuze tegenroute

Pieter uit Dussen, gedoopt op 23 mei 1700, staat in twee indexrepresentaties met vader Pieter Janssen de Bergh/de Berg en moeder Jenneken Pelt/van Pelt. Dit is één doopgebeurtenis, geen twee kandidaten. De oorspronkelijke doopregel is in deze verslagen nog niet betrouwbaar gelezen. Ook de naamvorm de Berg/de Bergh blijft onderscheiden van Van den Bergh.

Ronde 32 beschrijft een concurrerende volwassen levensloop: Pieter Pieterse de/den Berg, afkomstig uit Dussen-Muilkerk, trouwt in 1723 met Geertje Dirks Camp uit Emmikhoven, weduwe van Huijg Janssen Stam. De indexen noemen kinderen te Almkerk tussen 1723 en 1731. Dat gezin loopt gelijktijdig met het gezin van Peter en Anna in Kessel. De datumopgaven blijven zichtbaar: een Dussense aantekening noemt ondertrouw op 11 maart en huwelijk drie weken later, terwijl de Almkerkse huwelijksindex 29 maart 1723 geeft.

Geertjes overlijdensaangifte van 18 juni 1744 en Pieters ondertrouw met Maijke Boom op 23 april 1745 versterken de plaatselijke levensloop. Een attest van 9 mei 1745 is nog geen bewezen trouwdatum. De doorslaggevende schakel ontbreekt echter: de bruidegom van 1723 is niet met leeftijd of ouders verbonden aan de dopeling van 1700. Daarom is dit sterke tegeninformatie en reden voor lagere prioriteit, maar geen definitieve uitsluiting van het doopprofiel.

Bewijsgrens: RESERVE met tegeninformatie; geen bewezen dopeling–bruidegomidentiteit.

Onderliggende gedateerde verslagen

Leiden: datumcorrectie en twee verschillende levenslopen

Ronde 28 corrigeert de Leidse doopdatum van Pieter, zoon van Pieter vandenBergh en Catharina Harmensd, naar 17 februari 1697. De oudere indexopgave 7 februari blijft als herkomst van de fout bewaard. De datumkop op de voorgaande bladzijde loopt volgens de oorspronkelijke lezing door naar Pieters regel in het Marekerkregister, toegang 1004, inventaris 260. De getuigen zijn Jaapje vandenBergh en Abraham Willemsz. De GH-vorm is bij de vader vastgesteld; het kind wordt alleen Pieter genoemd.

De mogelijke volwassen route Pieter van den Berg × Cornelia van der Helm, met ondertrouw op 16 juli 1717 en kinderen in 1718, 1720 en 1727, is nog niet aan deze dopeling gekoppeld. De vadernaam Pieter helpt, maar de verschillende moederlezingen Harmens en Bartewis zijn niet opgelost. Een gezin dat in 1727 in Leiden voorkomt kan pas tegenbewijs voor deze doopkandidaat worden zodra zijn identiteit vaststaat.

Afzonderlijk blijft Petrus, katholiek gedoopt op 25 oktober 1704 in De Zon, als kind van Petrus vandenBerg en Catharina du Chateau. De volwassen Pieter × Catharina Provoost trouwt volgens de latere stukken in januari 1730. De oorspronkelijke doop van hun zoon op 15 december 1730 noemt de vader Petri janse vandenbergh. Dat patroniem mag niet worden weggelaten om een koppeling gemakkelijker te maken. Ook de aanduiding van Hendrick Wouters als aenbehuwde vader bewijst geen biologische vader. De dopeling van 1704 en de bruidegom van 1730 zijn niet bewezen dezelfde.

Bewijsgrens: 17 februari 1697 gaat voor de oudere indexdatum; beide identiteitsbruggen blijven open.

Onderliggende gedateerde verslagen

Andere Nederlandse en Belgische doopprofielen

De nieuwe zoekrondes leveren een bredere werkvoorraad op. Bij de Nederlandse ingangen zijn onder meer de katholieke Amsterdamse dopen van 15 oktober 1686 en 28 december 1689 nader uitgewerkt. De eerste noemt Anthoni van den Bergh × Maria Pieters, de tweede Leonardus van den Bergh × Aleijdis Willems. In ronde 29 berusten deze op volledige indexrecords; de originele Amsterdamse dopen waren daar niet gelezen. Ook Dordrecht 29 juli 1691, met Johannes van den Bergh × Jannetje van den Bergh in de index, vraagt nog oorspronkelijke controle.

Andere oorspronkelijk gecontroleerde doopsporen staan in de variantenlaag: Bocholt 14 mei 1687, Petrus Paulus bij Jacob van den berge en Altien Hollekes [Holleks?]; Loenen aan de Vecht 7 augustus 1678, Pieter bij Isaac vanden Berg en Elizabeth Hamers; en Sint-Truiden 9 juni 1683, Petrus met voorlopig vanberghen. Bij Sint-Truiden verschillen de ouderlezingen in origineel en klapper: Engelberti tegenover Huge/Hugo en Mariae [Neusen?] tegenover Marie Vanhunsen. Die verschillen blijven onderzoeksvragen.

De drie in ronde 26 gecontroleerde dopen uit Noordwijk en Leiden blijven eveneens afzonderlijk. Noordwijk 7 juli 1688 is Pieter Tileman, met vader Pieter Tileman en moeder Ida Gerrits; de aansluiting op de familie Van den Bergh berust op latere bewerkingen. De opgaven jong gestorven en overleden op 3 augustus 1761 spreken elkaar nog tegen. De Leidse kinderen van 24 oktober en 5 december 1688 hebben verschillende ouders en mogen niet worden samengevoegd. Geen van deze profielen is al met Anna Wolters verbonden.

Bewijsgrens: Naamvarianten en indexbewijs gescheiden; geen numerieke kansrangorde of totale kandidaatclaim.

Onderliggende gedateerde verslagen

België: nieuwe ingangen en gerichte tegencontroles

De rondes 6–25 voegen vooral index- en bewerkingsonderzoek toe. Hekelgem 27 juli 1699 noemt Egidius × Anna van Nieuwenborgh; Baardegem 16 mei 1683 noemt Judocus × Martina van de Plas. Er zijn ook oudere of zeer jonge reserves uit Baardegem, Opwijk en Erembodegem. De moderne spelling Van den Bergh is daar niet als bewezen oorspronkelijke GH-spelling gepresenteerd. Het gezin Petrus × Petronella de Nil, vanaf huwelijk Opwijk 2 november 1715 en kinderen in Baardegem, is een te toetsen tegenroute, zonder een doopkandidaat automatisch uit te sluiten.

Muizen heeft afzonderlijke profielen van 30 maart 1673 en 18 juli 1674; Morkhoven een doop van 26 juli 1673 met Petrus × Maria Peeters. Het huwelijk van 1668 noemt echter Joanna Peeters. Een latere Noorderwijkse doop bij Petrus × Joanna lost dat naamverschil niet op. Een ander Morkhovens kind uit 1685 is in de index aan kindersterfte gekoppeld; dat raakt de kandidaat van 1673 niet. Een Muizense huwelijksvermelding uit 1727 bleek in een andere bewerking Petronella te heten waar een zoekindex Peter gaf. Zij telt daarom niet als nieuwe mannelijke kandidaat.

Goetsenhoven 1688, Westmeerbeek 1662/1702, Meerle 1669, de Overslagse vermeldingen, de West-Vlaamse selecties en de volwassen Kemzeke-ingangen hebben elk hun eigen onzekerheden. Bij Westmeerbeek 1702 wijst een gezin met Anna Librechts sterk op een andere levensloop, maar de doop–huwelijksbrug is nog niet sluitend. In Overslag 1681 staat Petrus/Petra: het geslacht is niet bewezen. De tien uitgewerkte West-Vlaamse profielen komen uit 195 indexregels; die 195 zijn geen 195 nieuwe kandidaten. De censusnamen uit Brussel en omgeving in 1702 zijn aanwezigheidsingangen zonder vastgestelde leeftijd, ouders of partner.

Bewijsgrens: Alleen per bron beoordeelde ingangen; moderne klappers/gezinsreconstructies niet als origineel aktebewijs opvoeren.

Onderliggende gedateerde verslagen

Sambeek, Boxmeer en de correctie van Helmond

Sambeek biedt een concrete doop van Petrus van Berghen op 13 februari 1687, met Jacobus en Joanna Hendrix als ouders. De passende getuigenkring en het ouderlijk huwelijk van 1671 zijn aanleiding voor verder onderzoek. De dopeling is echter nog niet bewezen dezelfde als Petrus die op 20 november 1718 trouwde met Margareta Jans. De begrafenis van Margareta Jans op 23 juli 1721 noemt haar ongehuwd; zij mag niet worden gebruikt om het einde van dat huwelijk te verklaren.

De latere Sambeekse goederenstukken leveren belangrijk tegenbewijs voor het volwassen paar. Een Peter en Margareta Jans komen samen voor in 1721 en opnieuw op 17 september 1732. De aansluiting op de bruidegom van 1718 is sterk waarschijnlijk. Daardoor wordt een overgang van die volwassen man naar Anna Wolters veel minder aannemelijk. Het tegenbewijs wordt niet op de doop van 1687 overgedragen zolang de persoonsschakel ontbreekt.

Boxmeer heeft een afzonderlijk lokaal echtpaar: Petrus vanden Bercgh × Theodora Hubbers, huwelijk 14 december 1732, met latere voogdij- en weduwevermeldingen. Een dispensatie voor afkondigingen of gesloten tijd is geen bewezen dispensatie wegens bloedverwantschap. Ook de Nijmeegse D014-kandidaat blijft gescheiden van de reeds uitgesloten volwassen H055. Twee Helmondse kaarten, D017 en D019, hebben een bronsoortcorrectie nodig: 12 mei 1688 en 29 januari 1694 zijn begraafregistraties en leveren geen bewijs voor een doop in die jaren.

Bewijsgrens: Volwassen tegenprofielen niet zonder identiteit op dopelingen toepassen; Helmond alleen bronclassificatie gecorrigeerd.

Onderliggende gedateerde verslagen

Haarlem: twee Pieters en een beter beschreven ouderpaar

De Haarlemse kandidaat van 9 september 1679 is Pieter, zoon van Jacobus van den Bergh en Catarina van der Wal. Op 16 december 1689 is een tweede Pieter gelezen bij Jacob van d[…] Berge en Catarina van der Wal. De tweede inschrijving blijft een afzonderlijke variantwaarneming. Hergebruik van een voornaam kan op kindersterfte wijzen, maar bewijst het overlijden van de eerste Pieter niet.

De huwelijksinschrijving van het passende ouderpaar is inmiddels als oorspronkelijke lezing gerapporteerd: ondertrouw 10 februari 1669 en huwelijk 26 februari 1669. Jacobus woonde in de Warmoesstraat; Catharina in de Grote Houtstraat. Het testament van 28 maart 1673 noemt hen als echtgenoten in de Warmoesstraat. Op 27 augustus 1691 is Catharina weduwe. Haar broer Jacobus van der Wal, predikant te Zandvoort, en haar zwager Pieter van den Berge worden als voogden aangewezen. Die volwassen zwager is niet een van de gedoopte kinderen uit 1679 of 1689.

Notariële akten bevestigen Margareta en Geertruijd als dochters van Jacobus en Catharina. De boedelscheiding van 10 april 1714 noemt hen kinderen en enige erfgenamen van hun moeder. Enige erfgenamen betekent niet dat zij de enige kinderen waren die het echtpaar ooit had. Het daarin beschreven huis lag aan de oostzijde van de Warmoesstraat, als tweede vanaf de Bullebaksteeg; vader Jacobus was daar overleden. De genoemde grafstede is Grote Kerk, Zuidertrans 145. Grafbezit bewijst op zichzelf niet dat een bepaalde Pieter daar begraven ligt.

Bewijsgrens: Geen kind uitgesloten door naamherhaling of erfgenamenformule; 26 februari 1669 is de gecorrigeerde trouwdag.

Onderliggende gedateerde verslagen

De Haarlemse kuiper blijft een afzonderlijke levensloop

Een volwassen Pieter van den Bergh is door samenhangende Haarlemse bronnen steeds beter herkenbaar. Hij ging op 26 maart 1724 in ondertrouw met Caatje Otterbeek; de kantlijn vermeldt hun huwelijk op 9 april. Pieter woonde toen in de Valkensteeg, Caatje in de Klerksteeg. Het testament van 25 juni 1725 noemt Pieter als kuiper en het echtpaar in de Klerksteeg. De doop van Maria op 1 juli 1725 past bij dit gezin.

Na Catharina’s overlijden noemen de stukken van 1732 dochter Marijtje en haar grootvader van moederszijde Adrianus Otterbeeck. Pieter ging op 11 mei 1732 in ondertrouw met Geertruijdt Cijs; zij trouwden op 25 mei. Het testament van 13 augustus 1732 en Pieters testament van 12 oktober 1736 verbinden deze tweede echtgenote, de voordochter en de Franckestraat met elkaar. De akten verwijzen bovendien naar eerdere beschikkingen.

Een opname-inschrijving van 27 januari 1727 noemt Pieter als borg voor Adriaan Otterbeeks kleding. Adriaan was 62 jaar en geboren in ’s-Gravenhage; die gegevens horen bij Adriaan, niet bij Pieter. Het burgemeestersbesluit van 16 januari verklaart de opname vanuit Adriaans vroegere bediening als binnenvader van het Vrouwengasthuis. Deze maatschappelijke context maakt het gezin beter zichtbaar, maar geeft Pieter geen ouders. De gildevermelding van een Pieter op 21 juli 1716 en de twee Haarlemse dopelingen blijven zonder sluitende persoonsbrug afzonderlijk.

Bewijsgrens: Volwassen akteketen sterk verbonden; geen bewezen brug naar 1679/1689 of Peter × Anna.

Onderliggende gedateerde verslagen

Haarlem: oudere families, huizen en het Leidense spoor

De oudere familie rond Jacob van den Berge en Geertie is met de inventaris van 1663 en de voogdijkwijting van 25 mei 1668 concreter geworden. Johannes, Pieter, Geertruijd, Jacomijntje, Jacobus en Janneken komen in die kindergroep voor; Saertie wordt in 1663 genoemd maar niet in de gecontroleerde tekst van 1668. Dat ontbreken bewijst geen overlijden. De namen Geertie(n) Lamberts, Geertien Lammen en verwante lezingen blijven bronafhankelijk staan. De verbinding van zoon Jacobus met de bruidegom Jacobus × Catharina uit 1669 is nog niet sluitend.

Aan Catharina’s zijde noemen de akten van 1687 Pieter Marcusse van der Wal, meester-metselaar, als vader. Catharina, Maria, Margrietta, Jacobus en Anna worden als zijn kinderen vertegenwoordigd. Oudere moedernaamvormen Grietie Jacobs, Margaretta de Clerck en Margrietje Jacobs zijn niet stilzwijgend tot één naam gemaakt. Ook de Nolet-erfenis is begrensd: Maria is uitdrukkelijk dochter van Pieter, en Pieter broer van Janneke; gezamenlijke erfgenamen zijn daardoor nog niet allemaal broers en zusters.

Het huizenonderzoek herstelt de Wolstraatverwijzing uit 1668 naar G.20 folio 14v, niet 147v. Een akte uit 1756 verbindt de namen Bullebaksteeg en Bullemanspoort, maar maakt niet alle huizen in de eerdere akten identiek. Elias van den Bergh komt in een huiscontext en als doopgetuige voor. In de dopen van zijn dochters Anna (1695) en Willemijntie (1697), met Lijsbet/Elisabet van Nieuwenhuijse, staat v: Leyde. Dit bewijst niet automatisch zijn geboorteplaats. De Haarlemse ondertrouwcontrole van 3 januari 1694 tot 13 februari 1695 leverde hun huwelijk niet op, met een onleesbare doorgestreepte passage als expliciete leemte. De Leidse notariële indexvermelding uit 1694 is een vindmiddel, nog geen gelezen onderliggende akte of familiebrug.

Bewijsgrens: Oudere generaties blijven onderzoeksgroepen; Elias is geen bewezen ouder of verwant van doel-Peter.

Onderliggende gedateerde verslagen

Wachtendonk: gelezen registers en onopgeloste naamvormen

De eerdere toegangsbeperking in Wachtendonk is door latere verslagen aangevuld met oorspronkelijke registerlezing. De hoofdreeks PA 1101, BA2702, S004–S133 en het grensdeel van S134 is op Peter/Petrus als dopeling gecontroleerd, van 5 januari 1688 tot de overgang naar 1706. De jaren 1660–1687 zijn daarmee niet gedekt. Fletse en onopgeloste ouderwoorden verhinderen een volledige negatieve conclusie. Ook de huwelijksdelen vanaf november 1686 tot mei 1716 en vanaf juni 1716 tot november 1722 leverden geen veilig gelezen huwelijk met Anna Wolters op.

Een concrete exacte GH-waarneming is Theodorus van den Bergh als doopgetuige op 26 augustus 1696, BA2702 S066. Het kind heet Jacobus; Theodorus is geen Peter-dopeling. De vermelding bewijst geen verwantschap met de gezochte Peter. Bij Henricus op 9 maart 1704, S120, staan moeder Margaretha bergh en getuige Conradus bergh. Het voorvoegsel van den ontbreekt. De vadernaam Petri Selmkes blijft deels onzeker.

Latere controles lezen Margaretha Hasen in het huwelijk met Petrus Selmkes van 24 mei 1703. Hasen en bergh zijn niet bewezen namen van dezelfde vrouw. Ook Margaretha Beerens, Margaretha Selmkes en de Görtges/Geurtgens-context worden niet zonder aktebrug samengevoegd. De gerichte familie- en overlijdenscontroles voegen context toe, geen nieuwe kandidaat en geen uitsluiting. De naamvariant Bergers en onzekere Du[…]bergh-vormen blijven eveneens onderscheiden.

Bewijsgrens: Begrensde negatieve dekking; geen sluitende Peter-identificatie of nieuwe kandidaat.

Onderliggende gedateerde verslagen

Grefrath, Oedt, Kaldenkirchen en Dinslaken: de waarde van nulresultaten

De Nederrijnse controles voegen veel leeswerk toe zonder een voldoende bevestigde nieuwe Van den Bergh-dopeling. Grefrath is in afzonderlijke segmenten behandeld: de hoofdreeks vanaf 4 januari 1660 tot 11 maart 1679, de bijlagen, en vervolgens delen van 1680–1705. De 68 voornaamselecties in de controle 1685–1705 zijn geen 68 kandidaten. Onzekere ouderwoorden, wisselende kolomvolgorde en militaire omschrijvingen zijn niet tot familienamen aangevuld.

Ook Oedt en Kaldenkirchen zijn per registerdeel verantwoord. Oedt bevat een historische waarschuwing over schaarse registratie. Het later geraadpleegde afschrift KB881 herhaalt dezelfde zes doopregels uit 1679 en vult het hiaat niet op. De werkdatering van Petrus op 26 december 1679 is daarbij voorzichtig bijgesteld naar waarschijnlijk 26 november; er ontstaat geen nieuwe doop of nieuwe kandidaat. Voor S100 geldt de correctie naar 24 maart 1690 in plaats van 24 mei. De afzonderlijke inschrijving van januari 1673 heeft origineel 18 tegenover afschrift 28; beide lezingen blijven vermeld.

Dinslaken kent een expliciete registratieleemte tussen 20 juli 1671 en 8 april 1672. De doop van Petrus op 5 februari 1684 blijft een leesvraag: de ouders zijn onvoldoende zeker, Van den Bergh is niet vastgesteld. De verwijzing naar latere kerkboekduplicaten geeft geen aangetoonde aanvulling voor 1685–1725. Een oorspronkelijk beeld dat niet leesbaar genoeg is, of een beperkte reeks zonder passende naam, sluit de plaats niet uit. Deze gedateerde dekking voorkomt dubbel werk en wijst aan waar nieuw onderzoek werkelijk nodig blijft.

Bewijsgrens: Geen plaatsuitsluiting; afschrift geen onafhankelijke registratie; scans en selecties niet als personen tellen.

Onderliggende gedateerde verslagen

Alle 50 gedateerde verslagen

Publicatiecontrole — 6 november 2026

De aanvullingen op deze pagina zijn terug te vinden in het doorzoekbare overzicht met 40 punten.

A23 · Kessel en de kandidaten: gerichte opdrachten bijwerken