Zeven erfgenamen in Uden

Een doopboek noemt ouders en getuigen. Een erfdeling kan ineens een veel grotere familiekring laten zien. Daarom kreeg de Udense akte van 12 juni 1726 zoveel aandacht. In de verdeling verschijnen zeven erfgenamen, waaronder Henrica Wouters van den Burgh. De vraag is hoe deze mensen met elkaar verbonden waren en of die verbinding iets kan verklaren over Peter.

De zeven namen

De besproken akte noemt onder meer Prijntje Wilm van Hout, Jenneke van Edel, Ida van Dam, Jan Peters van Schaijck, Dirick Peters van Schaijk en Henrica Wouters van den Burgh binnen de kring van zeven erfgenamen. De volledige lijst en de precieze verdeling zijn in het oorspronkelijke dossier bewaard. De vindplaats is toegang 7618, deel 161, bladzijden 501–502. De namen moeten als onderdelen van een akte worden gelezen, niet als een reeds bewezen stamboom.

De erflaatster wordt in het onderzoek aangeduid als Handerske of Hendirsken Diercx, weduwe van Gerit Janssen, ook De Smit genoemd. De mogelijke gelijkstelling met een Henrica uit 1656 vraagt nog toetsing. Verschillende dopen met een overeenkomstige voornaam leveren namelijk niet automatisch dezelfde volwassen vrouw op.

Een titel die het bewijs verandert

In de eerdere redenering speelde Joannes van der Burcht als getuige een rol. De latere ronde legt meer nadruk op zijn titel magister. Zo’n professionele of maatschappelijke positie kan verklaren waarom iemand optreedt zonder dat hij een broer of andere verwant is. Het familieargument wordt daardoor zwakker, terwijl de feitelijke getuigenvermelding gewoon behouden blijft.

Ook Ida verschijnt onder verschillende namen, waaronder Dierckx en Van Dam. Een mogelijke levensloop tussen die vermeldingen is interessant, maar moet met akten worden verbonden. Een testament dat later werd herroepen kan evenmin als definitieve eindtoestand van een familievermogen worden gebruikt.

Wat de erfdeling nog moet oplossen

De kracht van de Udense route zit in de mogelijkheid verwantschap via bezit en erfenis te reconstrueren. Daarvoor moet per erfgenaam worden vastgesteld waarom hij of zij recht had op een aandeel. Zolang die stappen ontbreken, zijn de zeven namen een zorgvuldig bewaarde ingang. Zij leveren geen nieuw ouderpaar voor Peter, maar wel een concretere vraag aan het archief dan alleen het zoeken naar zijn achternaam.