Peters herkomst: kandidaten en naamgenoten

Schijndel, Berlicum en de Limburgse getuigenkring opnieuw naast elkaar, met de laatste correcties uit het opgeslagen onderzoek.

Samengesteld op 25 oktober 2026 uit 41 onderzoekspakketten van 22 oktober en tien aanvullende Venray-verslagen van 21 oktober 2026. Deze pagina is een inhoudelijke verwerking van die verslagen, geen nieuwe onderzoeksronde of nieuwe lezing van alle oorspronkelijke akten.

De zoektocht naar de herkomst van Peter van den Bergh, de echtgenoot van Anna Wolters in Kessel, heeft verschillende plaatselijke naamgenoten opgeleverd. De nieuwe stukken maken vooral het gezin van Peter en Anneke van Heretum duidelijker. Ze leveren nog geen sluitende verbinding tussen dat gezin, de Schijndelse dopeling uit 1689 en Peter in Kessel. Peters ouders blijven onbekend.

Lees de volledige opgeslagen verslagen en bronverwijzingen. Oudere formuleringen blijven als historische onderzoekslaag herkenbaar; voor de hieronder besproken punten geldt de laatste toepasselijke correctie.

Wat is nu de stand?

Deze verwerking voegt geen bewezen ouders, nieuwe generatie of nieuwe kandidaatentelling toe. Een bron kan een gebeurtenis stevig onderbouwen terwijl de identiteit van de genoemde persoon ten opzichte van een andere akte openblijft.

Schijndel: vier identiteitsvragen

Dezelfde naam komt voor als dopeling, erfgenaam, bestuurder en echtgenoot. Het onderzoek moet deze vermeldingen eerst afzonderlijk vastleggen en daarna de verbindingen bewijzen.

De doop van 30 juli 1689

De uitgewerkte index van BHIC 1455/4, folio 45v, noemt het kind Petrus Jacobi, vader Gerardi Jacobi en moeder Maria N.N. Getuigen zijn Petrus Janssen, Gertrudis Jan Peters en Lijsken Driessen. De index noemt de achternamen Van den Bergh en Verwetering niet. De oorspronkelijke doopscan is in deze pakketten niet gelezen. Open de doopindex.

Bij de bredere naamgenotencontrole bleken verscheidene indexregels naamdelen en rollen anders te verdelen. Een treffende patroniemcombinatie is daardoor niet vanzelf een nieuwe dopeling. Het record ‘Petrus Verweterin Jostje’ van 27 september 1672 is zeer waarschijnlijk een gebrekkige parallelle index van Petronilla Jan Verweteringhe, een meisje. Het wordt niet als zelfstandige mannelijke kandidaat geteld. Dit blijft een correctie op indexniveau: oude index en uitgewerkte index; BHIC 1455/3, folio 42r03.

De erfdeling van 1733 en Elisabeths nalatenschap

De oorspronkelijke erfdeling van 26 oktober 1733, BHIC 5122/153, akte 91, folio 205–211r, is volgens de verslagen over twee rondes volledig gelezen: scans 0411–0423. De aanhef noemt Jan, Elisabeth en Peeter als meerderjarige kinderen van Geerit Jacobs van den Bergh × Maria Jan Peeters Verwetering. Ook gehuwde dochters en vertegenwoordigde kleinkinderen komen in de verdeling voor. Peter krijgt het tweede lot, waaronder land in het Hartvelt en de Hulsebraak onder Wijbosch. Dat is bewijs van bezitstoedeling, niet van zijn woonplaats; ‘meerderjarig’ betekent niet ‘ongehuwd’. Beginbeeld 0411 · slotbeeld 0423.

De originele taxatie van Elisabeths goederen uit 1751, BHIC 5122/278, en de transporten van 12 januari 1752, BHIC 5122/105, akten 145–146, versterken de samenhang binnen deze erfgenamenkring. Peter wordt als erfgenaam genoemd. De Hartvelt- en Laakbraakpercelen die dan worden verkocht komen uit Elisabeths nalatenschap; het zijn niet aantoonbaar Peters eigen percelen uit het lot van 1733. Verschillende oppervlaktematen blijven zichtbaar. Taxatie 1751 · transport 1752, akte 145.

Een verkoop aan Bartel Wijnant Scheevers van 17 mei 1755, BHIC 5122/106, akte 124, folio 144r–146r, bevat een afschrift van een Rotterdamse volmacht van 14 april 1755 voor notaris Adriaan Schadee. Jan Baars — voorlopige naamlezing —, zijn vrouw Margareta van den Berg en Jacobus van den Berg noemen een overleden oom Jan. De woonplaatslezingen Lingen en Maasdijk zijn onzeker. Dit gaat om andere erfgenamen en bepaalt niet Peters herkomst. Het ingeschreven afschrift is gelezen; de Rotterdamse minuut niet. Verkoop en volmachtafschrift.

Drie andere originele stukken begrenzen wat over Jan Gerits en Peternel Jansen van der Meulen kan worden gezegd. Hun testament van 3 mei 1746, BHIC 5122/156, akte 90, noemt geen individuele broer Peter of volledige erfgenamenlijst en bewijst geen kinderloosheid. De huurakte van 30 november 1753, 5122/160, akte 19, vermeldt Petronella als weduwe en een Peter van den Berg als belender, zonder patroniem. De inventaris van 3 april 1754, folio 67v–69r, geeft geen beslissende aanvullende Peter-identificatie. De historische term innocente wordt niet omgezet in een moderne diagnose.

Hoevenaar, mede-schepen en burgemeestersrekening

De oorspronkelijke verklaring van 10 juli 1741, BHIC 5122/155, akte 5, folio 9r–9v, noemt Peeter Geerts en Bartel Wijnant Schevers als bewoners van de Nonnenbossche Hoeven. Zij verklaren over een weg naar de Steense molen. Dat bewijst niet dat zij de molen bezaten. Een eerdere index van 14 mei 1729, Berlicum 5120/68, akte 126, noemt Peter Geerts als zwager van Dirk Henrick Dries van Heertum, wonend op de Nonnenbosse Hoeve, en verwijst naar de erfdeling van 1726. De index ondersteunt de samenhang met Anneke's familie, maar is geen bewijs van Peters geboorte. Verklaring 1741 · index verkoop 1729.

In de oorspronkelijke akte van 26 juli 1743, 5122/155, akte 94, folio 160r–162v, is Peter Gerits mede-schepen; de beschreven gebeurtenis dateert van 14 mei. De ondertekening en een handtekening uit 1751 lijken op elkaar. Die vergelijking ondersteunt een identificatie, maar levert geen forensisch bewijs. Het patroniem Geerts staat in de tekst van 1751; het is niet duidelijk in de handtekening zelf gelezen. Akte 1743.

Het procesdossier BHIC 19, Raad van Brabant, 447.0229 bevat een burgemeestersrekening waarin Peter Geerts met drie anderen voorkomt. Van de 242 scanbestanden zijn in deze pakketten de eerste 32 gelezen. De overige 210 zijn daarmee niet onderzocht. Het dossier verbindt Peter niet aan ouders, echtgenote of leeftijd.

Aantijgingen zijn geen vonnis. Op scans 27 en 32 wordt Peter uitgezonderd bij een specifieke beweerde verdeling van turfopbrengst. Dat is evenmin een algemene vrijspraak. De in het dossier overleden Willem Willem Jan Luijken mag niet met Peter worden verwisseld.

Peter en Anneke: een zelfstandig gezin

De twee huwelijksindices van 3 september 1713 te Berlicum passen sterk bij elkaar. Het Nederduits-gereformeerde register, BHIC 1428/9, folio 102v03, noemt Peter Gerrits van den Bergh, geboren en wonend in Schijndel, en Anna Hendrix van Heerenton, geboren en wonend in Berlicum; ondertrouw 19 augustus. De katholieke index, 1428/18, folio 73-06, noemt Petrus Gerardus van den Berge en Anna Hendrix, met getuigen N.N. Scheffers, eerwaarde heer, en Maria Zepers. De oorspronkelijke huwelijksregels zijn in deze ronde niet gelezen. Geen van beide indices geeft Peters ouders of leeftijd. De aanwezigheid in het eerste register bewijst niet dat het echtpaar protestants was. NG-index · RK-index.

De originele erfdeling van 29 juni 1726, Berlicum 5120/94, akte 22, noemt Peter als man van Anneke Hendriks van Hirretum. Haar ouders zijn Hendrik Driessen van Hirretum en Jenneke Martens van de Veerdoncq. De vijf familietakken ontvangen loten; de moeder behoudt levenslang het vruchtgebruik. Aan Peter wordt een huis met hof en land op de Hondshurk te Middelrode toegewezen, ongeveer twee lopense. Dat bewijst niet dat hij er op die datum al woonde.

De oorspronkelijke schenking bij levende lijve van 2 november 1758, Schijndel 5122/162, akte 64, folio 151v–154v, noemt Peter en Anneke als inwoners van Schijndel en hun zoon Gerardus en dochter Hendrina als begunstigden. Beide ouders leven dan nog. De akte bewijst niet dat er nooit andere kinderen zijn geboren. Negen bladzijden zijn gelezen, waaronder een extra ongenummerd tussenblad. Gebruik het rechtstreekse indexrecord van akte 64; het in het vroege verslag genoemde proxyadres stond in de context vóór deze akte.

Op 18 februari 1764 is Peter volgens de originele akte Berlicum 5120/97, akte 42, weduwnaar van Anneke en woont hij in Heeswijk. Hij draagt rechten over aan zijn zoon Gerardus te Middelrode. Anneke is dus uiterlijk op die datum overleden; een exacte overlijdensdag volgt hier niet uit. Op 12 oktober 1767, Schijndel 5122/351, akte 68, wordt Peter expliciet grootvader genoemd van de minderjarige kinderen van Gerardus, weduwnaar van Helena Peters van Kessel. Het familieadvies over verkoop van houtbosjes verstevigt het gezin, zonder de doop uit 1689 aan te sluiten. Akte 1764 · akte 1767.

De begraafindex van 5 februari 1771 te Heeswijk, BHIC 1441/14, folio 3-08, vermeldt Peter van den Bergh zonder leeftijd, partner of ouders. Dit blijft een kandidaat voor zijn overlijden. De twee doopindices voor Anna/Anna Maria Vorstenbos van 11 november 1765 hebben dezelfde ouders en getuigen; dat wijst op een dubbele registratie, niet op twee kinderen. Begraafindex 1771 · Abdijregister 1765 · RK-register 1765.

Dit gezin overlapt in de tijd met het gezin Peter × Anna Wolters te Kessel, 1722–1738. Het moet daarvan onderscheiden blijven. Een uitsluiting van de Schijndelse dopeling uit 1689 vereist echter eerst een bewezen verbinding tussen die dopeling en deze volwassen Peter.

Getuigen en grondbezit sluiten de ontbrekende schakel nog niet

Petrus van den Bergh getuigt op 9 december 1725 bij een kind van Paulus van der Meule × Lamberta van den Bergh en op 8 juni 1727 bij een kind van Joannes van der Calle × Margaretha van den Bergh. Deze ouderparen passen bij de familiekring uit de erfdeling van 1733. De getuigenindices noemen evenwel geen vrouw of patroniem van Petrus. Een familielid uit die kring is aannemelijk; identificatie met Anneke's man is niet afzonderlijk bewezen.

De indices van 14 juni 1720 en 15 juni 1720 noemen een Petrus bij Margareta Gerardi × Joannes van der Calle, met verschillende patroniemen Wilhelmi/Hermani voor de vader; de tweede vermelding is een inlegvel. Bewaar dit als datum- en naamconflict, mogelijk een dubbele registratie. De leeftijd ‘0’ in de huwelijksindex van Jan Eijmberts Hagelaers × Maria Geerits van den Bergh, 16 november 1732, is een technische lege waarde en geen historische leeftijd.

Ook de veldnaam Hulsebraak is geen sluitend perceelsbewijs. Peters lot uit 1733 omvat ongeveer anderhalve lopense, de schenking uit 1758 noemt ongeveer twee lopense. In 1758 ontbreken op het betrokken blad buren en een verwijzing naar de erfdeling. Twee originele akten van 4 juli 1778, BHIC 5122/113, akten 257–258, bewijzen wél de overdracht van circa twee lopense Hulsebraakland door Maria Gerits van den Bergh, weduwe Jan Eijmbert Hagelaers, aan haar zoon Eijmbert, en diens verkoop aan Johannis Willems van Kessel. Zij noemen Peter niet. Dezelfde veldnaam en ongeveer dezelfde maat verbinden dit perceel nog niet met Peters bezit. Afstand van tochtrecht, akte 257 · verkoop, akte 258.

Berlicum: Anneke, Margriet en de erfenis Rombouts

De originele akten van 9 november 1723 en 29 juni 1726 maken een concrete familierelatie zichtbaar. Hendrik Jan Corsten Rombouts heeft uit zijn huwelijk met Margriet Hendriks van Hirretum een zoon Adriaan. Anneke, Peters vrouw, is volgens de erfdeling van 1726 een zus van Margriet. De in deze akten genoemde Adriaan is dus Anneke's neef. Zijn identificatie met de latere erflater blijft een volgende bewijsvraag.

Het akkoord uit 1723, BHIC 5120/93, akte 192, noemt Hendrik als weduwnaar die zal hertrouwen met Lamberdina Rutten van Soechel. De familievertegenwoordigers omvatten de vaderlijke oom Abram Jan Corsten Rombouts, de moederlijke oom Dirk Hendrix van Heretum en grootmoeder Jenneke Marten Thijs. In 1726 heet de grootmoeder Jenneke Martens van de Veerdoncq. Beide bronvormen blijven staan. De bijbehorende inventaris, akte 191, is alleen op indexniveau bekend. Origineel akkoord 1723 · index inventaris.

De laatste bronronde heeft de originele akten 107–109 daadwerkelijk gelezen: scans 291–300. De eerdere melding ‘alleen index’ of ‘scan 404’ is voor deze bladen achterhaald. De originele Rotterdamse minuut van de volmacht is nog niet gelezen: Stadsarchief Rotterdam 1250/57, akte 9, pagina 371–373.

De begraafindices geven 26 september 1768 en 29 september 1768. Zonder origineel worden deze datums niet stilzwijgend verdeeld over overlijden en begraven. De in 1776 te Klimmen levende schoolmeester Adriaan Hendrik Rombouts, geboren in Lith, is niet de man wiens nalatenschap in 1768 wordt verkocht.

Venray: een getuigenkring, nog geen bewezen familiebrug

De nieuwe Venrayse vermeldingen in deze pakketten komen uit indices en gepubliceerde transcripties. De oorspronkelijke scans zijn in deze rondes niet gelezen. De overeenkomsten maken gericht vervolgonderzoek mogelijk, maar leveren nog geen bewezen ouders of broer-zusrelaties op.

Voor het huwelijk uit 1718 is een oorspronkelijke registerroute bekend, maar het beeld is in het verslag niet verkregen. De index en de gepubliceerde transcriptie kunnen op dezelfde onderliggende bron berusten; twee websites zijn niet automatisch twee onafhankelijke getuigenissen.

Elisabeths testament: de oudere Venrayse onderzoekslijn

De tien Venray-verslagen van 21 oktober 2026 voegen een andere familiekring toe. De doopindex van 23 januari 1687, Venray 138/138-03, folio 196v, noemt Elizabeth, dochter van Petrus van den Berge × Maria Maes, met getuigen Theodorus Deckers en Wendelia Maes. De datum stemt overeen met GenBronnen; Jan Verzijl geeft in zijn latere publicatie 29 januari. Het oorspronkelijke doopbeeld is in deze rondes niet gelezen. Deze vader is niet bewezen de getuige uit 1706/1714 of de in 1717 begraven weduwnaar.

Verzijls artikel in De Maasgouw 60 (1940), aflevering 5, pagina 54–55, is volgens het verslag volledig gelezen en op de gedrukte pagina's gecontroleerd. Het is een gepubliceerd uittreksel, geen eigen lezing van het oorspronkelijke testament. Het noemt Elisabeth als dochter van Petrus × Maria Maes, haar dochter Maria Anna als religieuze te Maria-Weide in Venlo, en Johan Michiels en Arnold Verblackt als haar ‘neven’. Verzijls mogelijke herkomst uit Hal in België is een veronderstelling, geen aangetoonde migratie of herkomst van de gezochte Peter. De Maasgouw via de KB-resolver.

De passage over een overleden broer en diens kinderen in Verzijls artikel betreft de broer van dochter Maria Anna. Daaruit mag geen overleden broer van Elisabeth worden geconstrueerd. Ook het woord ‘neef’ levert zonder verdere context geen uitgewerkte afstammingslijn op; een verdere of aangetrouwde relatie blijft mogelijk. Het huwelijk van Christianus Theodorus Michels × Elizabetha van den Bergen op 3 mei 1707 noemt de geestelijken Petrus Coppens en Arnoldus Masius als getuigen. Coppen/Coppens en Maes/Masius zijn zoekankers, geen bewezen identiteiten.

Arnoldus, Verblackt en Coppen: een gerichte zijlijn

De transcripties noemen Arnoldus, gedoopt 29 maart 1707, zoon van Henricus Verblaeckt × Maria Coppen, met getuigen Gisbertus Verblaeckt en Catharina Coppen. Het ouderpaar trouwde op 26 november 1705, met Jacobus Verblaeckt en Joannes Coppen als getuigen. Verzijls NNBW-artikel geeft dezelfde geboortegegevens voor een Arnoldus die op 25 oktober 1737 Jacomina Lamers huwde en in Oostrum en Geijsteren werkte. Hij is een passende mogelijke identiteit van de testamentaire neef, niet alleen door de gelijke naam bewezen. Dooptekst 1707 · huwelijken 1705–1709.

Een aankoop van 9 juni 1727 noemt Henderick Verblackt × Maria Coppen, Venray 03, protocol 1726–1734, folio 21–21v. De huwelijkse voorwaarden van 7 april 1730, folio 92–93, noemen Marie Claes, weduwe van Jacob Verblaeckt, bij haar huwelijk met Jan Neve. Haar broer Thijs Claes en zwager Hendrick Verblaeckt staan haar bij. Dit opent een toetsbare broershypothese, maar identificeert die Hendrick niet zelfstandig als Maria Coppens man.

Er zijn meerdere mogelijke Henricus-dopen: 11 april 1666 bij Gael Verblaeckt × Merijken; 27 maart 1677 bij Giesbertus × Christina; 9 april 1680 bij Joannes × Lijncke Coëten; 13 november 1681 bij Hermannus × Gertrudis Geëren; en 23 juni 1683 bij Joannes × Jda Boerss. De lezing en identiteit van de dopeling uit 1666 worden bovendien in secundaire discussie betwist. De doop van 1677 past bij het Gisbertus-getuigennetwerk, maar is nog niet aan de bruidegom uit 1705 bewezen gekoppeld. Maria, gedoopt 2 maart 1671 bij Arnoldus Coppen × Jenneken, is eveneens slechts een kandidaat voor zijn vrouw. Het huwelijk Aert Coepen × Jenneken Gijsen van 9 oktober 1654 sluit die ouderidentiteit niet vanzelf.

De doop van Jacobus bij Gieske Verblackt × Christina op 20 oktober 1674 en de Henricus-doop uit 1677 vormen samen een mogelijke broersroute. Bij Jacobus × Maria Claes passen vijf transcripties: Christina 18 januari 1712, Gertrudis 29 maart 1716, Anna 29 september 1720, Gisbertus 18 april 1722 en Maria 17 september 1724. Getuigen zoals Gisbertus Verblaeckt, Wilhelma van Gelder en de Claes-verwanten helpen bij het zoeken; zij leveren nog geen bewezen grootouders of complete kinderlijst.

De dispensatie van 1710 blijft onderscheiden van die van 1726

Volgens het gepubliceerde dispensatieoverzicht betreft de aanvraag van 7 oktober 1710, RHCL 6-1710-124, foto 1434a+b+c, Jacobus Verblaeckt × Maria Claessens en vierdegraads bloedverwantschap. Het overzicht geeft de ketens Jacobus → vader Gisbertus → grootvader Henricus → overgrootvader Gisbertus en Maria → vader Goswinus Claessens → grootvader Joannes Claessens → overgrootmoeder Maria Verblaeckt. De oudste Gisbertus en Maria Verblaeckt worden broer en zus genoemd.

Dit ondersteunt de vadersnamen Gisbertus en Goswinus op het niveau van de gepubliceerde samenvatting. De moeders van bruid en bruidegom worden daarin niet genoemd. De Henricus in deze dispensatielijn is Jacobs grootvader, niet automatisch de bruidegom uit 1705 of Jacobs broer. De oorspronkelijke brief en het verwantschapsschema zijn niet gelezen. De inventaris van het bisschopsarchief, rubriek 2.2.13, pagina 162–163, noemt inventarisnummer 895 voor dispensatiebrieven 1708–1713. Dit is een onderbouwde zoekrichting; een zekere concordantie met het oude nummer 6-1710-124 ontbreekt. Het archief van het officialaat is een andere collectie.

De verdere tegencontroles blijven noodzakelijk. Een in oktober 1749 genoemde weduwe van Hendrick Verblackt wordt niet gelijkgesteld aan Maria Cuppen, die in een akte van 23 december 1749 als gehuwde vrouw bij Hendrick staat. Maria Cuppen, weduwe Willem Hoeffnagels in een erfdeling van 22 september 1747, is niet zonder bewijs Arnoldus' moeder. Henricus Verblaeckt × Maria Boers, huwelijk 9 januari 1710, blijft eveneens apart. De officialaatszaak tegen erfgenamen van Petrus Verberckt, proceslijst nr. 543 uit 1667, is geen boedelbewijs bij de begrafenis van 1717.

Voor Joanna's gezin biedt de transcriptie van 20 mei 1722 nog een vervolg: Albertus, zoon van Peter Claessens × Johan: van den Berg, met Joannes Janssen en Maria van den Berg als getuigen. Dit past bij het huwelijk uit 1718, maar de afkorting en persoonsidentiteit vragen de originele akte; de kindernaam Albertus bewijst geen eerdere echtgenoot Daemen. De naamtrefferlijst bevat daarnaast Martens-vermeldingen uit 1731 en 1734 die buiten de beperkte zesdopenreconstructie hierboven vallen en afzonderlijk moeten worden beoordeeld. De tien verslagen hebben geen verwantschapsketen van Arnoldus naar Elisabeth of een verbinding met Peter × Anna Wolters gesloten.

De dispensatie van 1726 is geen boedelstuk

De verwijzing RHCL 10-1726-24, foto 1445 betreft volgens het dispensatieregister een aanvraag van 22 mei 1726 voor Arnoldus de Wilt × Joanna Daemen, wegens bloedverwantschap in de vierde graad. Dit is geen boedel- of voogdijakte van Albertus Daemen. De oorspronkelijke brief is niet gelezen. Joanna Daemen mag niet op de voornaam of de gezinscontext worden gelijkgesteld aan Joanna van den Bergh.

Maria, Hermana, Helena en Joanna

Bij Franciscus Martens × Maria van den Bergh passen doopvermeldingen van Maria in 1716, Petrus in 1721, Anna Maria in 1723, Elisabeth in 1725, Hermanus in 1726 en Anna Maria in 1729. Dit is een werkreconstructie, geen vastgestelde volledige kinderlijst. Hermana van den Bergh is getuige in 1716, Joannes Gomans in 1723 en Helena van den Bergh in 1729. De getuigen ondersteunen een plaatselijk netwerk, maar bewijzen niet dat de vrouwen zussen zijn. Bronnen: 1716, 1721, 1723, 1725, 1726 en 1729.

Een tweede cluster betreft Gommans/Goemans × Helena van den Bergh: Leonardus in 1704, Petrus in 1710 en Anna in 1717. Hermana getuigt in 1704. Jan Litiens Gommans uit die vermelding is nog niet automatisch Joannes Goemans uit 1710 en 1717. Petronella van den Berch in 1710 en Petronella Goemans in 1717 blijven eveneens onderscheiden.

Ook de Michiels-vermeldingen bij Elisabeth van den Bergh mogen niet zonder verdere controle tot één gezin worden gemaakt: de vader heet Theodorus in 1713, Christheodo in 1718, Christianus in 1720 en Christ. in 1721. Een gelijke moedernaam lost dit verschil niet op.

Meerlo en Blitterswijck: conflicten zichtbaar houden

Het huwelijk van Jacobus Jochims × Henrica Wismans op 10 augustus 1706, met Reinerus Poels als getuige, biedt een netwerkroute voor de Jochims-vraag. Het bewijst niet dat Jacobus een broer of vader van Anna/Maria was. Joanna Verheijen in 1717 en Margareta Verheijen in 1718, beide in een relatiecontext met Reinerus Poels, blijven afzonderlijk te toetsen.

Agnes, Van Haef/Van Hoof en Vissers

Een doop te Meerlo van 22 januari 1714 noemt Lambertus, zoon van Bartholomaeus Van Haef × Agnes van den Bergh, met getuigen Joannes van den Bergh en Maria Van Sittart, vrouw van Petri Maes. Agnes uit Blitterswijck getuigt te Meerlo op 7 maart 1723. De overlijdensindex van 14 juni 1728 te Blitterswijck, archief 18, inv. 18.1, folio 39v, noemt Bartholomeus Van Hoof als man van Agnes van den Bergh. De naamvarianten en Agnes-vermeldingen vormen een identiteitsvraag; de hele keten is nog niet bewezen.

Agnes is ook getuige bij de doop van Petronella Vissers op 24 december 1723, dochter van Henricus Vissers × Maria van den Bergh, met Theodorus Leupers als medegetuige; Blitterswijck 18/18.1, folio 4r. Deze sociale verbinding blijft bruikbaar. Een bewezen zusterverband Agnes–Maria–Joanna volgt er niet uit, mede door het conflict Ioanne/Joanna in 1711.

Wanssum, Winnekendonk en Arcen–Walbeck

De doopindex van 13 oktober 1738 te Wanssum noemt Joannes, zoon van Joannes Deckers × Helena van Wijligh. Getuigen zijn Petrus van den Bergh, Petrus Hermans en Helena van Natenbergh. De index — Venray 142/142-01 — geeft van Petrus geen leeftijd, vrouw of herkomst. Dit is een los zoekspoor, geen bewezen brug naar Venray, Meerlo of Kessel.

De gepubliceerde doopindex van Winnekendonk noemt Petrus van den Berg(h/s) × Theodora Offermans als ouders van Henr. Bern. Maria in 1736, Helena Elisabeth in 1737, Petrus in 1738 en Helena Elisabeth in 1741. De gebruikte regels geven jaartallen, geen exacte dagen of getuigen. Dit overlappende eigen gezin maakt de vader tot een te onderscheiden naamgenoot. Zijn geboorteprofiel is nog niet vastgesteld; herhaling van een kindernaam bewijst geen overlijden.

Voor Arcen–Walbeck noemen secundaire genealogieën Petrus, gedateerd 3 december 1688, met Catharina Teuwen/Teues en huwelijk 13 september 1716, en een Petrus van 9 december 1685 met Aletijen Ulender en huwelijk 28 januari 1714. Dit zijn literatuurverwijzingen, mede in een secundair genealogisch overzicht. In deze ronde zijn geen oorspronkelijke doop- of huwelijksakten gelezen. Walbeck is niet systematisch geïnventariseerd en er wordt geen nieuwe kandidaatstatus toegekend.

Kessel: wederkerige getuigen, geen automatische bloedverwantschap

De hercontrole van de gepubliceerde Kesselse doopteksten laat wederkerige getuigenrelaties zien tussen de kring Hillen/Voss en Peter/Anna op 8 en 13 januari 1724, en tussen Vissers/Coenen en Peter/Anna in 1726 en 1729. Dit ondersteunt sociale nabijheid. Het bewijst geen broer-zusrelatie, ouderschap of herkomstplaats. Anna Wolters bij Buicks in 1720 en bij Holtermans in 1726 is niet uitsluitend op haar naam steeds dezelfde vrouw. Elbertina Voss wordt zonder aliasbewijs niet gelijkgesteld aan Elbertina Holtermans.

Voor de doop van 17 november 1735 geeft de gebruikte transcriptie Albert, tegenover eerdere lezingen Welbert/Elbert. Dit naamverschil blijft zichtbaar en wordt niet door deze transcriptieronde beslist. Bronnen: Kessel 1720–1724, 1725–1729, 1730–1734 en 1735–1739.

Maaseik 1693 kwam in het verbredingspakket van 22 oktober alleen via een secundaire hercontrole aan bod. Dat beperkt niet de bewijskracht van afzonderlijke latere originele onderzoeken. Zie de Maaseikse aktenpagina en het nieuwe bronnenoverzicht voor de daar toepasselijke bronlagen.

Wat deze verwerking wel en niet dekt

De inhoudelijke TXT- en Markdownverslagen uit 41 opgeslagen onderzoekspakketten van 22 oktober 2026 en tien Venray-verslagen van 21 oktober zijn samengebracht. De bredere inventarisrondes van 21 oktober staan afzonderlijk in De inventarisatie rondom Kleef blijft open. De mededeling ‘origineel gelezen’ hierboven beschrijft de lezing die het betreffende onderzoeksverslag vastlegt; bij deze websiteverwerking zijn niet opnieuw alle scans bekeken. De pakketten en hun volledige verslagteksten zijn via het bronnenoverzicht terug te vinden.

Gericht vervolg heeft vooral waarde waar het één ontbrekende schakel kan sluiten: de originele doop en huwelijksregels bij Schijndel; een akte die Anneke's man expliciet aan Geerit Jacobs en Maria Verwetering verbindt; de identiteit van Adriaan uit 1723/1726 met de erflater uit 1768; en de originele regels die de Meerlose en Blitterswijckse bronconflicten kunnen oplossen. Een technische foutmelding of onbereikbare scan op één onderzoeksdatum geldt niet als bewijs dat de bron ontbreekt.

Eerder Schijndel-dossier · Eerder Venray-dossier · Actuele verwerking van de brede kandidateninventaris · Alle nieuwe bronverslagen