De andere kant van de kwartierstaat

Een familiegeschiedenis bestaat uit meer dan de lijn die telkens dezelfde achternaam doorgeeft. In de kwartierstaat komen ook Janssen, Peters, Arntz en andere families in beeld. Hun onderzoek kent dezelfde moeilijkheden als dat naar Peter van den Bergh: veel voorkomende voornamen, wisselende schrijfwijzen en kinderen die op het eerste gezicht precies in een latere levensloop lijken te passen.

Eerst het ouderpaar, dan de volgende generatie

De dossiers rond Janssen en Peters onderscheiden onder meer het gezin van Theodorus Janssen en Hendrina Peters, met Petrus uit 1873. Een volgende combinatie, Petrus en Theodora Arntz, hoort bij de verdere reconstructie waarin Theodorus Franciscus uit 1904 voorkomt. De namen worden niet los van hun partners, plaatsen en akten gelezen.

Johannes Theodorus uit 1912 vraagt daarbij een eigen broncontrole. Een passende generatie en achternaam zijn onvoldoende om een ontbrekende oudervermelding aan te vullen. De persoonskaart bewaart daarom het verschil tussen een familiegegeven en een daadwerkelijk ingeziene akte.

De dopeling die geen volwassen bruidegom werd

Een eerdere Petrus, geboren op 19 april 1802 als kind van Gerardus Janssen en Maria Agnes Mijntjes, lijkt op basis van naam en periode bruikbaar voor een latere volwassen man. Maar de overlijdensvermelding van de volgende dag maakt die gelijkstelling onmogelijk. Het kind stierf op 20 april en kan dus niet de latere echtgenoot van Maria Thomassen zijn.

Dit soort tegenproef is onmisbaar. Een geboorteregister geeft een kandidaat; het volgen van het kind voorkomt dat een kort leven wordt vervangen door dat van een naamgenoot. Ook een overtuigend passende indexvermelding moet daarom worden verbonden met huwelijks- en overlijdensgegevens.

Een kwartierstaat met zichtbare grenzen

De uitkomst is geen volledig ingevulde boom tegen iedere prijs. Het is een kwartierstaat waarin bewezen verbindingen en open vragen naast elkaar kunnen bestaan. De onderzoeken R65–R67 zijn als oorspronkelijke stukken bewaard. Deze verhalende laag maakt duidelijk wat zij bijdragen: de zijlijnen krijgen hun eigen familiegeschiedenis en een naamgenoot verdwijnt niet in een profiel dat hem nooit heeft toebehoord.