Uitkomst van deze ronde

Een nieuwe concrete rol is gevonden: op 14 februari 1794 noemt de Wylerse doopindex Elisabeth Maes bij Jacomina, dochter van Jacobus Aans en Anna Maria Versteegen. De formule wijst op plaatsvervanging voor Alegunde Versteegen. Dit geeft het onderzoek naar het lokale Maes–Versteegen-gezin een nieuw aanknopingspunt.

De oorspronkelijke doop is nog niet gelezen. De identiteit van deze Elisabeth met Liesbeth Maes, vrouw van Thijs Verstegen, blijft open. Ook de gelijkstelling met de meters in Ottersum of Maaseik is niet vastgesteld. Maaseik 1693 blijft onderzoeksprioriteit 1; een oudergeneratie voor Peter × Anna Wolters is hiermee niet bewezen.

1. Wat er daadwerkelijk in de Wylerse index staat

Vindplaats: KB001_RT, blad 55, tweede gegevensregel. Dezelfde inschrijving staat in de chronologische ordening op blad 22. Beide ordeningen komen uit dezelfde bewerking door Wilma Peters; zij tellen niet als twee onafhankelijke bronnen. De officiële catalogus noemt de index als transcriptie van de Brühl-DVD. Het oorspronkelijke kerkboek wordt op deze Matricula-pagina niet getoond. [W55] [W22] [WC]

De meest verdedigbare uitleg van per is dat Alegunde de aangewezen meter was en Elisabeth haar vertegenwoordigde. Andere regels op dezelfde indexpagina ondersteunen die richting. De oorspronkelijke tekst moet de lezing nog bevestigen. Er staat geen verwantschapstitel: moeder, grootmoeder, tante of zuster is niet vermeld.

De al bekende Nijmeegse huwelijksindex van Jacomina Aans uit 1818 noemt dezelfde ouders en 14 februari 1794 als geboortedatum, met Niel als geboorteplaats. De combinatie sluit goed aan bij de nieuwe Wylerse doopregel. Geboorte en doop blijven afzonderlijke gebeurtenissen; Niel als burgerlijk district en Wyler als kerkelijke plaats hoeven geen tegenspraak te vormen. [A1] [CIV]

Waarom juist het gezin Versteegen van belang is

In Kessel is Anna Maria op 23 januari 1762 gedoopt als dochter van Thijs Verstegen en Liesb. Maes. Dat is reeds bekend uit de gepubliceerde dooptranscriptie. De verbinding van deze dochter met de Anna Maria die in Wyler met Jacobus Arnts trouwde, wordt in een secundaire stamboom gelegd; een eigen akte met haar ouders is nog niet bereikt. [K62] [S_W]

De nieuwe getuige past dus binnen een reeds onderzocht gezinsspoor. Zij maakt het zinvol om de moederidentiteit van Anna Maria gericht te toetsen, maar bewijst die identiteit niet zelfstandig. Alegunde Versteegen wordt evenmin zonder bewijs veranderd in Aeltje, het Kesselse kind uit 1765. [K67]

2. Welke Elisabeths moeten gescheiden blijven?

De onderstaande regels zijn onderzoeksprofielen, geen telling van bewezen unieke vrouwen. Sommige kunnen later bij dezelfde persoon blijken te horen. Daarvoor ontbreekt nu de verbindende akte.

De uitsluiting geldt voor de vrouw uit de Wylerse inschrijving. Zij bewijst niet welke Elisabeth in Ottersum in 1754 of 1758 optrad en sluit de Oliversvrouw niet zelfstandig uit als Maaseikse meter van 1720. De koppelingen kind Papenhoven 1700 → bruid 1720 → Maaseikse meter 1720 zijn nog geen bewezen identiteitsketen. [P1700] [P1720] [M1720]

Er blijft een chronologisch tegenargument tegen het samenvoegen van de Maaseikse meter met Liesbeth Maes uit Kessel: tussen het meterschap van 1720 en het Kesselse moederschap van 1767 liggen 47 jaar. Dat past moeilijk binnen één gewone volwassen levensloop. Een eventuele rol in 1794 zou bovendien 74 jaar na 1720 vallen. Dit zijn gevolgtrekkingen uit de dateringen, geen op zichzelf staand bewijs dat iedere mogelijke familierelatie ontbreekt. [M1720] [K67] [W55]

Elisabeth van den Bergh blijft een afzonderlijk onderzoeksspoor. De nieuwe vermelding van Elisabeth Maes stelt haar identiteit niet vast.

3. Anna Maria’s mogelijke overlijden is nu preciezer gelokaliseerd

Het openbare profiel van Theo Mundi noemt voor Anna Maria Versteegen 27 februari 1814 te Wyler, met als bronlabel een uittreksel uit het overlijdensregister van de gemeente Niel. Er staat geen afbeelding, aktenummer, leeftijd, geboorteplaats of ouderpaar bij. Dit is een concrete zoekingang, geen rechtstreeks gelezen overlijdensakte. [S_AM]

In het oorspronkelijke katholieke sterfregister van de parochie Niel, blad 139, staat onder 1814 dat gedurende dat jaar niemand is overleden. De officiële archieftoelichting laat zien waarom dit de Wylerse vermelding niet weerlegt: het burgerlijke district Niel omvatte ook Wyler, Mehr en Zyfflich. De burgerlijke registers van 1799–1875 zijn volgens die toelichting bewaard. [N139] [CIV]

Ook de vier Nielse kerkelijke huwelijksinschrijvingen onder 1821 zijn gelezen. Daaronder is geen Mathias Arns/Ants × Elisabeth Jansen gevonden, het paar dat secundair op 4 mei 1821 te Niel wordt geplaatst. Die beperkte negatieve controle sluit een burgerlijk huwelijk te Niel of een kerkelijk huwelijk elders niet uit. [N197] [N199] [S_M]

De vier bekende Nederlandse huwelijken van kinderen uit het gezin zijn gericht teruggelezen in de index. Hun bijlagen zijn nu nauwkeuriger gelokaliseerd. De indexen zijn geen nieuwe ontdekkingen en de bijlagen zijn nog niet gelezen.

Voor Nijmegen 1818 vallen akten 1–50 volgens de wegwijzer binnen beelden 2311–2682; het exacte beeld van akte 9 is nog niet bepaald. De familieverwijzing naar een Niels overlijdensuittreksel is nog niet aan één specifieke Nederlandse bijlage verbonden. [GV_N] [GV_U] [GV_G]

4. Papenhoven en Maaseik: nieuwe context uit vormsellijsten

De Papenhovense transcriptie van 22 juni 1698 betreft een vormsel in Maaseik. Zij noemt Gabriel Maessen, aangeduid als jongeman, met Jan van der Korver uit Maaseik als begeleider. Joanna Bungarts staat eveneens op de lijst, begeleid door Barbara in gen Dick uit Elen. Een getalsmatige leeftijd, ouders of huwelijk ontbreken. De namen passen bij het reeds onderzochte ouderpaar van Elisabetha 1700, maar deze vormselregels bewijzen die identiteit niet. [F1698] [P1700]

Onder de eerste, Maaseikse kop van de lijst uit 1708 staat Goerd Oliuers met Arnold Swillens uit Illikhoven als begeleider. Hij is nog niet door aanvullende persoonsgegevens geïdentificeerd met de bruidegom van 1720. Verderop heeft dezelfde pagina een andere kop; de Maaseikse locatie mag daarom niet over alle volgende namen worden uitgesmeerd. [F1708] [P1720]

Deze bronnen maken regionale kerkelijke contacten met Maaseik concreter. Het zijn groepsvormsels, zodat de plaatsnaam alleen geen bijzondere migratie of familieband met Van den Bergh aantoont. De vormsellijsten van 1730, 1780 en 1787 zijn eveneens geheel nagelezen. Zij bevatten verdere Maessen- en Oliviersnamen, maar geen bruikbare ouderverbinding voor de doelvrouw. De vijf lijsten leveren geen vermelding van Baggen of Van (den/de) Bergh op; dat is uitsluitend een begrensde negatieve bevinding binnen deze vijf teksten. [F1730] [F1780] [F1787]

De eerdere verschillen blijven zichtbaar: de Papenhovense transcriptie geeft 17 juli 1700 als doopdatum, terwijl een secundaire reconstructie 14 juli als geboorte én doop noemt. Alleen de doopdatums zijn daarmee tegenstrijdig; een eventuele geboorte op 14 juli is niet weerlegd. Voor het huwelijk bestaat een verschil Papenhoven/Rotem. Thorn is een genoemde woonplaats, geen bewezen geboorteplaats. Deze vragen zijn niet opgelost. [P1700] [P1720] [PREV]

5. Ottersum: Maria Verhees, Sluyters en een nieuw adres

Maria Verhees’ ouders blijven de ontbrekende schakel

De reeds gelezen oorspronkelijke huwelijken verbinden Maria Verhees in 1792 met Theodorus/Derck Lohman en in 1797, als diens weduwe, met Derck Basten. Deze partnerketen identificeert haar nog niet met de Maria die op 2 november 1758 als dochter van Jan Verhees × Margaretha Maes werd gedoopt. [H1792] [H1797] [LIFE]

De grotere herlezing van de Latijnse aantekening bij 1792 levert geen veilig leesbare ouders of geboorteplaats van Maria. Het slot lijkt een opmerking van de pastoor van Kessel over het vertrek van Lohman. Een onzeker woord vooraan is niet gebruikt om verwantschap af te leiden. Kessellensis maakt Maria niet zonder meer tot een vrouw uit Kessel.

De geboorte van Bartholomeus Kok in Beek in 1830 en het huwelijk van Johannes Kok in Groesbeek in 1873 zijn nu in hun volledige archiefindex gelezen. Deze al eerder bekende zoektreffers bevestigen Willem Kok en Helena Basten als ouders, maar noemen grootmoeder Maria niet. De gezochte eigen overlijdensakte van Maria is niet gevonden. [V1] [V2]

Nieuw adresgegeven: Huis De Hekkens, 1829

Op blad 45 van de moderne volkstellingstranscriptie staat op biljet 197, Dam, huis 36 G, “Huis De Hekkens” Johanna Maas, 70, geboren Ottersum, weduwe van Willem Hendriks. Op hetzelfde biljet staan Jan Verhees, 68, en Jenneke Basten, 66, beiden geboren Ottersum en als gehuwd aangeduid. Verder worden Mathis en Theodora Hendriks, Jan Vervoorten en Bernard Lamers genoemd. [O1829]

Dit geeft een controleerbare wooncontext voor de reeds onderzochte Verhees–Basten-kring. Het formulier noemt geen verwantschap tussen Johanna Maas en Jan Verhees. Johanna is dus niet op basis hiervan Anna Maas geworden, en samenwonen is geen bewijs van bloedverwantschap. De originele formulieren zijn in deze ronde niet gelezen; de toelichting verwijst naar oud inventarisnummer 2326. [O1829T] [LIFE]

De 18-jarige Helena Basten op blad 8 is te jong om Helena uit 1798 te zijn. In de tekstcontrole is geen betrouwbaar geïdentificeerde Maria Verhees uit de partnerketen Lohman–Basten gevonden. Dat bewijst niet dat zij vóór 1829 overleden of vertrokken was.

Sluyters: naamgenoten niet in het gezin van Anna Maes plaatsen

Vijf aanvullende indexrecords zijn geheel gelezen. Vooral de moedernaam bij Wilhelmus en Anna Slutters is relevant: de indexen noemen Maria Sanders. Zonder bewijs van hertrouwen of een andere verbindende akte mogen deze personen niet als kinderen van Anna Maes worden toegevoegd.

6. Dekkingsgrenzen en hergebruik van bestaande kennis

De vorige onderzoeksaanvulling, het dossier over de levensloop van Elisabeth en de eerdere Kesselse Maes-reconstructie zijn gebruikt om dubbel tellen te voorkomen. Het gezin Jan Maes / mogelijk Jan Davidts × Maria Steencamp was al onderzocht. Ook de Papenhovense doop van 1700, het huwelijk van 1720 en de vier Nederlandse kinderhuwelijken zijn bestaande sporen. Oudere bewoordingen die verwantschap te stellig presenteerden, zijn hier niet als bewijs overgenomen. [PREV] [LIFE] [R170]

Enkele oorspronkelijke bronroutes waren niet bereikbaar: Maaseik in Agatha vraagt aanmelding; de gepubliceerde NRW-route voor Wyler toonde een botcontrole; de benaderde GA-/FamilySearch-routes voor huwelijksbijlagen gaven technische fouten of HTTP 403. Dit zijn toegangsgrenzen, geen bewijs dat de akten niet bestaan. Er is geen externe aanvraag verstuurd. [AG] [WC]

Voor Helena’s geboorte in 1798 is geen burgerlijke geboorteakte gelokaliseerd. De gemeente noemt burgerlijke registers vanaf 1799/1800. Een algemeen indexlabel dat eerder begint, bewijst niet dat er een passende akte uit 1798 aanwezig is. De Ottersumse overlijdens-tafels 1803–1813, beelden 37–42, zijn wel precies aangewezen maar niet gelezen. [GEN] [GV_O]

7. De bronnen die de volgende stap kunnen beslissen

Onderzoeksbesluit: de nieuwe Wylerse vermelding wordt als controleerbare getuigenrol bewaard. Zij verhoogt de waarde van het lokale Versteegen-spoor als onderzoeksingang. Voor de verbinding Maaseik → Kessel/Ottersum ontbreekt nog een persoonsidentificatie. De rangorde van de Peter-kandidaten is in deze gerichte ronde niet opnieuw integraal getoetst; Maaseik 1693 behoudt zijn eerdere onderzoeksprioriteit.

Bronnen en locators

“Transcriptie” en “archiefindex” betekenen dat de afgeleide tekst is gelezen. Alleen waar uitdrukkelijk “oorspronkelijk registerbeeld” staat, is het handschrift zelf bekeken. Een afbeelding- of aktenummer is anders uitsluitend een vindplaats.